REËLLES NIEUWS

Afterparty

Wat voor verschil maakt een feestje nou op een mensenleven?

Wat voor verschil maakt een feestje nou op een mensenleven?

“Vanaf dat moment neem ik me voor om nooit meer iets over het ongeluk te vertellen. Als ik vertel over mijn ongeluk, richt ik de aandacht op mezelf, inmiddels heb ik geleerd dat ik dat niet moet doen. (…) Maar ik dacht altijd dat mensen, vooral hulpverleners, het interessant vonden om iemand met zo’n waargebeurd verhaal te ontmoeten.”

Anne Wijn is het populairste meisje van de klas. Als ze na een verjaardagsfeestje uit een rijdend busje valt, duurt het weken voordat ze weer wakker wordt. Ze heeft hersenletsel opgelopen en haar leven na het ongeluk – de ‘Afterparty’  - zal nooit meer worden zoals het ooit was.

NIETSNUT
Anne is een normaal meisje van elf als het noodlot toeslaat: ze wordt gelanceerd uit een rijdend busje en ligt twee maanden in coma. Als ze daaruit ontwaakt, is haar geest nog als vanouds, maar haar lichaam werkt niet bepaald mee. “Wanneer ik de volgende ochtend wakker word, wil ik opstaan. Helaas. Ik kruip naar de gang, daar staat mijn moeder op me te wachten. De familie wordt uitgenodigd om te kijken hoe het met me gaat. Super frustrerend om te zien hoe mijn kleine nichtjes gewoon lopen, en ik niet vooruit te branden ben.” Na de revalidatie in het ziekenhuis mag Anne weer naar huis en gaat ze naar het voortgezet onderwijs. Het tempo blijkt te hoog te liggen en Anne gaat naar het voortgezet speciaal onderwijs. Haar zelfvertrouwen stijgt wanneer ze merkt dat ze meer kan dan haar klasgenoten, maar thuis voelt ze zich “Anne de nietsnut. Door de vergelijking met mijn zussen wordt het niet veel beter. Zij zitten op een normale school, in de laatste jaren van het vwo. Lieke en Margot hebben normale vrienden, zij kunnen wel sporten en muziek maken. Het is geen jaloezie wat ik voel, misschien een beetje, ik besef alleen dondersgoed dat ik een andere toekomst tegemoet ga dan mijn zussen.” Toch lukt het Anne een diploma te halen en ook vervolgopleidingen met succes af te ronden. Ze leert zelfstandig te wonen en onderneemt steeds meer.

PERSPECTIEVEN
“Als ik op stage ben in een instelling, vertel ik tijdens het voorstellen dat ik in coma gelegen heb. Dat had ik nooit moeten doen. Alles wat ik verkeerd kan doen, doe ik verkeerd in hun ogen. Wat ben ik stom geweest.” Anne vertelt eerlijk en open over haar ervaringen in de zorgwereld, zowel uit de tijd dat zij zelf in het ziekenhuis lag als over de tijd die ze er tijdens en na haar studies doorbracht. Duidelijk wordt ook hoe lang ze nog twijfelt aan zichzelf, zich afvraagt of ze wel genoeg is. “Daarom vraag ik veel bevestiging aan Michiel: Hou je wel van mij? Vind je mij normaal? Ben ik goed genoeg? Droom ik? Michiel bevestigt altijd. Ik kan nog steeds niet geloven dat hij mij als vriendin wil.”

Tegelijkertijd weet Anne precies wat ze wil en wat ze vindt. Ze lijkt soms heilig overtuigd van haar eigen standpunten en wijst andere mogelijkheden kordaat af. Hoewel ze ook een keer toegeeft dat iedereen met zijn of haar beperking moet omgaan zoals dat het beste past, kan dit soms irriteren.

In het boek is ook veel beeldmateriaal te vinden: foto’s van boeken en knuffels, van briefjes die Annes klasgenoten schreven toen Anne in coma lag, van fragmenten uit het dagboek dat ze bijhield voor haar ongeluk. Daarnaast zijn enkele hoofdstukken geschreven door anderen, onder wie Annes moeder en zus. Dit geeft een aardig beeld van hoe ook anderen deze periode in Annes leven hebben ervaren.

GENIETEN
De ondertitel van het boek luidt ‘Ondanks alles gelukkig’ en dat is zeker waar het boek naartoe werkt. Anne heeft er hard voor moeten knokken, maar zoals ze zelf zegt: “Al jaren ben ik gelukkig met huisje, boompje, beestje en mijn werk.” Ze heeft nog steeds een goede band met haar ouders, zussen en vrienden, trouwde en kreeg twee mooie, lieve kinderen. Ze geniet van haar leven en heeft haar beperking geaccepteerd. “Als Tom aan het einde van de dag met een lief stemmetje zegt dat hij van me houdt, geniet ik. Als Roos me helpt met het snijden van de groenten, want mama is zo onhandig, dan geniet ik.” Uiteindelijk is Annes afterparty meer dan geslaagd. 

KLIM OOK IN DE PEN
Heb jij dit boek ook gelezen? Wat vond jij ervan? Of ben jij door een ander boek wijzer geworden over Niet Aangeboren Hersenletsel? Of ken je een goed boek over een andere beperking? Laat het ons weten! 

Snuffel ook eens rond in Reëlles boekenkast!


REACTIES

Afterparty

SCHRIJF EEN REACTIE

code
Klik hier als u de code niet kunt lezen.
Velden met een * zijn verplicht.
REËLLE TWITTERT
VOLG REËLLE