REËLLES NIEUWS

Watertrappelen - Ik worstel en kom boven

“Ik begin me steeds eenzamer te voelen. Sommige mensen lijken wel ‘allergisch’ voor mensen met wie het minder goed gaat. Als ze me vragen hoe het gaat en ik zeg ‘goed maar in therapie’ dan weten ze soms niet hoe snel ze weg moeten rennen of hoe snel ze van onderwerp moeten veranderen.”

VERSTIJFD VAN ANGST
Het verhaal van Bonnie is er een van angst en moed. In het voorwoord schrijft ze: “Toen ik 18 was, heb ik parachute gesprongen, een duosprong. Twee jaar later durfde ik geen auto meer te rijden op de snelweg en ging het van kwaad tot erger.” Dit wordt later in het boek geïllustreerd aan de hand van enkele voorvallen. Zo schrijft ze: “Voor de stad staat een file (…) Een akelig gevoel bekruipt me. Vanwege de aankomende therapie voelde ik me toch al nerveus, maar nu krijg ik het warm, mijn handen worden klam van het zweet en een kort moment heb ik een black-out. Ik probeer rustig te blijven door mijn ademhaling te controleren, want vluchten gaat niet zolang ik vast sta. De lucht lijkt te zwaar om normaal te inhaleren maar ik doe mijn best om toch rustig te ademen.” Toch blijkt uit het boek ook de durf om de confrontatie aan te gaan met haar angsten. Het eerste deel van het boek bestaat uit Bonnies eigenwijze omschrijving van angst en de bijkomende klachten. Er worden tips gegeven die misschien (maar misschien ook niet – voor Bonnie werkten ze zeker niet allemaal) helpen bij een angststoornis. In het tweede deel van het boek vertelt Bonnie haar eigen verhaal. Als kind wordt ze gepest op school. Vanaf dat moment lijken angstmomenten deel uit te maken van haar leven. In de loop der tijd gaat het van lichte angstaanvallen tot de eerder genoemde angst om op de snelweg te rijden. Ze krijgt medicatie en besluit in therapie te gaan. “Eerst was een middagdutje genoeg om weer bij te komen. Inmiddels word ik angstig wakker. Zo af en toe gebeurt dat ook ’s nachts. Dan word ik niet gewoon angstig wakker maar hartstikke in paniek. Happend naar lucht en verstijfd van angst lig ik in bed. Ik ben te duizelig om op te staan. Op zo’n moment weet ik zeker dat ik doodga.”

GEEN ROEP OM MEDELIJDEN
“Werd ik een gevaar voor mezelf? Vragen waar ik nooit antwoord op zou krijgen van mijn behandelaar. Echt serieus genomen voelde ik me daar niet maar ik bleef doorzetten. (…) Na een jaar lang het idee te hebben gehad dat ik beter tegen een stoel kon praten dan tegen de psychologe die ik had, ben ik gestopt.” Later volgt Bonnie elders therapie, waar ze wel iets aan heeft. Misschien denk je nu: wat een zwaar boek. Dat is het echter niet. Er worden zware tijden beschreven, maar het boek wil vooral laten zien hoe deze boven te komen en om te zetten naar positieve momenten. Het lopende verhaal wordt nu en dan onderbroken door teksten uit liedjes – Bonnie werkt ook voor de radio – en berichten die ze heeft geschreven aan haar therapeut en aan vrienden. Hierdoor krijgt het boek een extra persoonlijk tintje. Sowieso schijnt in het hele boek Bonnies persoonlijkheid, en dan vooral haar levenslust, door. Er is geen roep om medelijden; het verhaal geeft slechts de problemen weer waartegen Bonnie in haar dagelijks leven aanloopt. Lezers die zelf aan een angst- of paniekstoornis lijden, zullen zichzelf wellicht herkennen in de situaties die Bonnie beschrijft. “Ik voel me slap. Ik voel me een loser die gefaald heeft. Moe ga ik na een kwartiertje weer terug naar huis. Naar de bank waar ik kan slapen en nergens last van heb. De dag erna word ik ’s morgens trillend van angst wakker en ik besluit dat ik dit niet meer wil. Er moet iets veranderen.”

 JUISTE PLEK
“Mijn gevoel van eigenwaarde is groeiende, maar er zijn nog steeds wel eens lastige momenten die ik moet overwinnen.” Zo durft Bonnie nu te zeggen dat ze bewust haar geboortedorp heeft verlaten. Ze is nog steeds bang om iemand van vroeger tegen te komen, hoewel het haar tegelijkertijd niet interesseert hoe pestkoppen van destijds nu over haar zouden denken. Bonnies angsten hebben een plek in haar leven gekregen. “Of je ooit over zoiets heen kunt groeien? Sommige mensen wel, andere niet. Ik weet het niet, het is ieder zijn eigen verhaal. Geef jezelf de tijd en oordeel niet te hard over jezelf.”

KLIM OOK IN DE PEN
Heb jij ook een bijzonder boek gelezen of een bijzondere film gezien waarvan je wijzer bent geworden? Of heb je dit boek ook gelezen en wil je jouw mening kwijt? Heb jij ervaring met het gevoel te moeten watertrappelen? Reëlle hoort het graag! Laat het ons weten of reageer op dit artikel. Neus ook eens rond in Reëlles boekenkast.

Meer weten over Bonnie Wijnen? Bezoek haar website of de Facebook-pagina van Watertrappelen!

KRACHTENBUNDEL
Ook vertelt Bonnie haar verhaal in de 24e editie van Reëlles Krachtenbundel. Download en lees haar verhaal!


REACTIES

Watertrappelen - Ik worstel en kom boven

SCHRIJF EEN REACTIE

code
Klik hier als u de code niet kunt lezen.
Velden met een * zijn verplicht.
REËLLE TWITTERT
VOLG REËLLE