REËLLES NIEUWS

Heden ik

Heden ik, morgen gij?

Heden ik, morgen gij?

“Toen ik op een ochtend uit onrustige dromen ontwaakte, heerste in al mijn ledematen een misselijkmakende slapte, ik kon mijn hoofd niet meer recht op mijn nek houden en bij het aankleden had ik nauwelijks de kracht om de rits van mijn spijkerbroek dicht te trekken.”

In Heden ik beschrijft Renate Dorrestein haar zoektocht naar een manier om te genezen van de chronische ziekte myalgische encephalomyelitis (ME). Ze neemt ons mee naar artsen en kwakzalvers en het gevecht dat zij, de succesvolle schrijfster, dagelijks moet leveren tegen haar ziekte. Een boek over onbegrip en valse hoop met veel humor geschreven.

GEEN KARAKTERZWAKTE
“Ik voel het zweet langs mijn voorhoofd lopen, langs mijn nek, langs mijn hele lichaam, terwijl ik mezelf toespreek: ik kan het, ik kan het. Maar nee, mijn lichaam is te uitgeput.” Haar voornaamste klachten zijn abnormale spierzwakte, grote uitputting bij zelfs de geringste lichaamsbeweging en concentratie- en geheugenverlies. Ze ontkent de ernst van haar ziekte en schrijft haar klachten toe aan haar verdriet omdat ze kort daarvoor door haar vriend is verlaten. Ze wil geen aansteller zijn. “Schaam je dood voor je eigen karakterzwakte. Zo kennen we je niet. Willen is kunnen. Niet versagen. Niet toegeven. Doorzetten. Stap voor stap.”

LOSLATEN
Bij het begin van de Boekenweek stort ze in, maar geeft toch nog een paar lezingen. In het ziekenhuis in Emmen vertellen ze haar dat ze een hersenschudding heeft. Daarna vermoedt de arts dat ze een virusinfectie heeft en dat er antilichaampjes in haar bloed zitten. Ze zal dus een of andere vergiftiging hebben en moet een streng detoxicatiedieet volgen. Als dit geen succes heeft, meent de huisarts dat Renate eerst maar eens moet gaan bedenken of ze wel genezen wil: ze zou moeten toegeven aan de ziekte. “Dus zei ik tegen mezelf: neem zijn advies ter harte. Aanvaard. Laat los. Mediteer. Doe yoga-oefeningen. Probeer in contact te komen met je diepste zelf.”

WEERLOOS LUISTEREND OOR
Haar klachten doen haar denken aan haar vriendin Caroline. Zij heeft al twee jaar ME. Maar de huisarts meldt nuchter dat Renate fysiek in orde is en van ME heeft hij nog nooit gehoord. Ze bezoekt een neuroloog die haar vertelt dat ze gewoon moe is van het lezen voor de AKO-literatuurprijs, ze zit in de jury. Hij verwijst haar door naar de internist, die haar doorstuurt naar de KNO-arts, die zegt dat ze bij de neuroloog moet zijn, die toch echt vindt dat ze bij de internist moet zijn. Een gevolg van haar ziekte is intimiteit: mensen vertellen Renate veel. “Mijn ziekte creëert een wonderlijk soort intimiteit. Wat de mensen mij allemaal toevertrouwen verbijstert met soms. Ik kan hun geheimen toch niet doorvertellen. En ik zal niet met een smoesje opstaan en de kamer verlaten. Eindelijk hebben ze een weerloos luisterend oor.”

ZOEKTOCHT
Met Caroline gaat ze tot actie over en ze zoeken hun toevlucht tot de alternatieve geneeswijzen. Er is een man die mediteert op eieren die zieken hem sturen. Ze gaan naar mensen met geneeskrachtige stenen, een iriscopist, chiropractor, helderziende, healer. Ze laten hun aura lezen, sturen haarlokken op, proberen kosmische energie op te doen en gaan terug naar hun verleden. Een magnetiseur vertelt dat antroposofische injecties in Bilthoven zouden moeten helpen. Later horen ze over een bio-energeticakliniek in Engeland, waar een vriend van Caroline van ME genezen is. Na een behandeling voelt Caroline zich weer helemaal de oude. Maar Renate begrijpt niet waarom de behandeling bij haar niet aanslaat. Weer thuis laat ze magnetische platen installeren.

SERIEUZE AANDACHT
Heden ik is een aangrijpend en hilarisch boek. Het centrale thema: Ben je nog wel wie je was als je niet meer kunt wat je kon? werkt ze uit door te reflecteren op wat de ziekte met haar doet. Ze onderzoekt haar verlangen naar erkenning en bevestiging, schaamte over haar eigen zwakte, machteloosheid, en doorzetten in plaats van accepteren. Uiteindelijk lukt het haar te accepteren dat ze haar bezigheden moet doseren. Met kleine stapjes komt ze er ook wel. Renate heeft elf jaar lang de slopende ziekte ME gehad. “Mijn herstel heeft niet bewezen dat ME een verzinsel is. Het heeft iets anders bewezen, namelijk dat deze levensontwrichtende aandoening nog steeds niet de serieuze aandoening krijgt die zij verdient. Dat is even kwalijk als stuitend.” Meer lezen over Renate? Ga naar haar website.

KLIM OOK IN DE PEN!
Destijds was er weinig medische kennis over de ziekte ME. Ook bij artsen leefde er veel onbegrip. Ken jij of ben jij iemand die ook moet opboksen tegen onbegrip? Dan is dit boek een aanrader voor jou. Heb jij suggesties voor onze boekenrubriek? Laat het ons weten! We horen graag van jou. Reageren op dit artikel mag natuurlijk altijd! Snuffel ook eens in Reëlle's Boekenkast.


GERELATEERDE ARTIKELEN

Meer lezen over hoe patiënten de zorg ervaren en hoe het beter kan?

Blauw blokje Als patiënt zie je hoe zorg beter kan
Geel blokje Proeftuin voor ouderen groot succes
Paars blokje Samenwerken heeft voordelen voor patiënt én onderzoeker

REACTIES

Heden ik

SCHRIJF EEN REACTIE

code
Klik hier als u de code niet kunt lezen.
Velden met een * zijn verplicht.
REËLLE TWITTERT
VOLG REËLLE