REËLLES NIEUWS

Beter, van kankerpatiënt naar Olympisch goud

Sportief leesvoer!

Sportief leesvoer!

“Ik zie mezelf uit het water klimmen. Ik zie mezelf neerploffen op het schavot waar straks de ceremonie zal zijn. Ik kan het niet geloven: ben ik echt olympisch kampioen?” Dat schrijft Maarten Van der Weijden in zijn boek Beter.

In dit boek vertelt hij wat aan zijn gouden medaille voorafging. Hij blijkt in 2001 op zijn 19e acute lymfatische leukemie te hebben. Over zijn strijd tegen die ziekte gaat dit indrukwekkende boek. Maar juist de vraag of het een strijd is geweest – en meer precies: zijn strijd – trekt Maarten in twijfel.

KANS
“Ik leg mijn vader nogmaals uit dat de arts heel duidelijk heeft gezegd dat er kans op genezing is en dat we moeten afwachten wat er gaat gebeuren.
“’Je kunt er zo weinig aan doen,’ zeg ik luchtig. ‘Een gedeelte van de mensen met deze diagnose haalt het en een gedeelte haalt het niet. Ik weet zeker dat ik bij de sterksten hoor, en ik hoor zeker bij degenen die het snelsten zwemmen.’”

OVERGELEVERD AAN ARTSEN
Maarten lijkt te willen zeggen dat hij zich aan de artsen heeft overgegeven en dat het vooral hun strijd is. Wat niet wil zeggen dat hij zelf alles lijdzaam ondergaat. Allesbehalve. Hij doet er alles aan om zijn ziekte te doorstaan, maar het zijn de artsen en hun behandeling die hem beter moeten maken. Dat is misschien een wat onorthodoxe zienswijze voor een boek over het overwinnen van kanker, zeker als je weet dat het tweede deel van het boek gaat over de manier waarop hij zijn zwemcarrière voortzet en uiteindelijk in 2008 bekroont met Olympisch goud.

 AVONTURENBOEK ZONDER HELD
Dat maakt dit boek misschien wel tot een avonturenboek. Maar Maarten is dan niet de held uit dat boek. Dat zijn alle mensen uit het boek, doktoren, vrienden, medepatiënten, onbekenden die hem een hart onder de riem steken. Maarten beschrijft dit alles in een directe en aangrijpende stijl.

ARMSTRONG
Maartens boek roept Lance Armstrongs Door de pijngrens in herinnering, een boek dat Maarten zelf ook aanhaalt. Beide boeken gaan over sporters die kanker hadden en daarna een sportieve hoogtepunt bereikten. Maar er is een belangrijk verschil. Lance schrijft hoe hij de kanker overwon, Maarten dat hij “beter” werd.

STOF TOT NADENKEN
Hij verzwijgt niets van wat hij tijdens dat beter worden allemaal meemaakte, vertelt over hoe ziek hij zich voelt tijdens zijn chemokuren en hoe de kanker hem en zijn medepatiënten dichter tot elkaar brengen, tot aan de dood toe. Ook daardoor stemt het boek tot nadenken. Over de dood van zijn medepatiënt en vriend Bob schrijft Maarten:

‘Stopte zijn leven toen hij te horen kreeg dat de artsen niks meer voor hem konden doen? Na deze mededeling heeft Bob nog een hele waardevolle tijd gehad met de mensen die hij liefhad en dus ook dat gedeelte is heel waardevol. Na het overlijden dan misschien? Voor mij bestaat Bob nog zolang ik aan hem denk of over hem praat of schrijf.’

KLIM OOK IN DE PEN!
Heb jij dit boek ook gelezen en heb je er een mening over? Deel die dan met ons. Daar wordt iedereen WIJzer van!

Wil je meer weten over Maarten? Bezoek zijn website!

 


REACTIES

Beter, van kankerpatiënt naar Olympisch goud

SCHRIJF EEN REACTIE

code
Klik hier als u de code niet kunt lezen.
Velden met een * zijn verplicht.
REËLLE TWITTERT
VOLG REËLLE