REËLLES NIEUWS

Ongeneeslijk optimistisch

Ben jij ongeneeslijk optimistisch?!

Ben jij ongeneeslijk optimistisch?!

“Als we gaan sleeën doet jouw been het niet meer, toch, pappa?” Bovenstaande vraag stelt Noa, de dan drie jaar oude dochter van Karel Glastra van Loon aan haar vader in het boek Ongeneeslijk optimistisch.

Reëlle las dit kleinood en kreeg regelmatig een brok in de keel. In het boek beschrijft Karel in korte columns hoe zijn leven eruitziet in de anderhalf jaar na de fatale dag dat hij met zijn vrouw en drie kinderen sleetje aan het rijden is in Ann Arbor en plotseling geen gevoel meer heeft in zijn linkerbeen en van de slee valt.

DIAGNOSE
Nog dezelfde dag in januari 2004 wordt bij hem een hersentumor geconstateerd. Dat zet zijn leven volledig op zijn kop. De tumor wordt ook het onderwerp van zijn columns in Margriet. Ongeneeslijk optimistisch bestaat uit een selectie van die columns. Het zijn columns die de lezer raken. Karel beschrijft zijn leven met een hersentumor in een prachtige stijl en neemt zijn publiek mee in zijn ziekteproces. Toch heeft hij ook oog voor het gewone dagelijkse leven, dat ondanks de kanker gewoon door blijft gaan. Maar alledaags is het dan niet meer, zoals wanneer Karel vertelt dat hij door de tumor zijn richtingsgevoel volledig kwijt is en hierdoor verdwaalt in zijn woonplaats Hilversum.

GEZIN
Ook zijn drie jonge kinderen spelen een rol in de columns. Die zijn nog maar vier, twee en een half jaar oud vlak voor de tumor bij hun vader wordt geconstateerd. Toch voelen zij soms ook angst, maar als hun ouders hen iets over de ziekte van hun vader vertellen, vragen ze of met een vriendje mogen gaan spelen.

TWEEDE LEVEN
Karel kan juist van die kleine dingen genieten en heeft het gevoel dat hij sinds hij een tumor heeft opnieuw en intenser is gaan leven. Hij verwoordt het gevoel dat hij door zijn tumor een tweede leven heeft gekregen. De lezer leeft door zijn manier van schrijven en door zijn onderwerpkeuze – met hem mee.

GENIETEN
De korte columns bieden de lezer kracht en hoop, ondanks dat in de latere columns duidelijk is dat Karel gaat sterven. Maar misschien is zijn laatste column – waarin hij laat zien dat hij een echte familieman is geworden – wel de mooiste van allemaal omdat hij ook in deze column laat zien dat hij enorm van zijn leven geniet.

KLIM OOK IN DE PEN!
Wij horen graag of jij ook ongeneeslijk optimistisch bent geworden van dit boek. Of dat iets of iemand daarvoor zorgt.

Meer weten over Karel Glastra van Loon?


GERELATEERDE ARTIKELEN

Meer Inlezingsvermogen?

blokje Moeder stoft haar zoon af
blokje Hersenschimmen
blokje Sprakeloos

REACTIES

Ongeneeslijk optimistisch

SCHRIJF EEN REACTIE

code
Klik hier als u de code niet kunt lezen.
Velden met een * zijn verplicht.
REËLLE TWITTERT
VOLG REËLLE