REËLLES NIEUWS

Eigenhandig

Een ontroerend en indrukwekkend levensverhaal!

Een ontroerend en indrukwekkend levensverhaal!

“Het was voor het eerst dat iemand naar me keek, ervan genoot en erdoor geïnspireerd raakte. Ik ging er heel anders door denken. Ik besefte dat niet-gehandicapten positief op me kunnen reageren.”

Alison Lapper vertelt in haar autobiografie Eigenhandig (My life in my hands) haar levensverhaal, hoe ze lichamelijke beperkingen en maatschappelijke vooroordelen overwon. Bovendien daagt ze ons uit na te denken over onze ideeën over (lichamelijke) schoonheid.

VRIENDELIJKHEID EN WREEDHEID
In 1965 werd Alison Lapper geboren zonder armen en met zeer korte benen zonder kniegewricht. Haar moeder accepteerde haar niet en dus groeit Alison vanaf haar geboorte op in een tehuis voor gehandicapte kinderen. Daar wisselen vriendelijkheid en pure wreedheid elkaar af. Ze woonde er tot haar zeventiende. Tijdens die lange periode was ze het object van wetenschappelijke experimenten. Ze werd gefotografeerd met allerlei soorten van kunstledematen die op haar werden uitgetest. Toch kon ze het goed vinden met de werkmensen in die werkplaats, maar door de artsen voelde ze zich vooral bekeken als object. Een lichaam als probleem waarvoor oplossingen dienden te worden gevonden en experimenten op konden worden los gelaten.

WILSKRACHT, ENERGIE EN OPTIMISME
Haar toekomstperspectief is een geïnstitutionaliseerd leven. Maar Alison heeft andere plannen. Door haar enorme wilskracht, energie en vooral optimisme overwint ze haar lichamelijke beperkingen en maatschappelijke vooroordelen. Zij studeert creatieve kunsten aan de Universiteit van Brighton, haalt haar rijbewijs en regelt een flat. Zij trouwt maar scheidt ook weer van haar veertien jaar oudere man. Op 23-jarige leeftijd laat zij haar kunstarmen voor wat ze zijn en geeft ze ook haar prothesebenen op. Alison schrijft dat ze zich op dat moment voor het eerst een aantrekkelijke en seksueel bewuste vrouw begint te voelen. In 2000 wordt zoon Parys geboren. Wie de vader is, houdt zij geheim. Alison woont met haar zoon in Londen en werkt als zelfstandig kunstenares, houdt exposities in galerieën en geeft lezingen.

VENUS VAN MILO
Voor haar eindexamen gebruikt ze foto’s uit haar jeugd met protheses naast zelfportretten van haar lichaam zonder kunstarmen en -benen als symbool van haar herwonnen vrijheid. Zij maakt furore met een foto waarin ze zichzelf als een moderne Venus van Milo portretteert, één van de bekendste schoonheden uit de oudheid. Dit beeld heeft ook geen armen en wordt zonder meer tot de Kunst met een grote K gerekend. Alison merkt op dat de Venus van Milo niet als gehandicapt wordt gezien, terwijl zij die zonder armen is geboren wel zo wordt gezien. In 1994 studeert zij summa cum laude af. Sinds haar afstuderen werkt Alison aan de thema’s als fysieke normaliteit en schoonheid, met haar eigen lichaam als onderwerp. “Kan handicap mooi zijn? Kan het meer oproepen dan walging, medelijden of sympathie? Ik kan laten zien dat het kan, dat er schoonheid is in alles.” Alison fotografeert, schildert met haar mond en is beeldhouwster.  In 2003 wordt zij voor haar grote verdienste in de kunst tot lid van de orde van het Britse Empire benoemd.

ALISON LAPPER PREGNANT
Alison stond model voor het beroemde en controversiële beeld van Marc Quinn: Alison Lapper Pregnant. Het vier meter zeventig hoge naaktportret, uitgehakt in massief wit marmer was vanaf september 2005 vijftien maanden te zien in Londen op Trafalgar Square. Alison ziet in het beeld vooral een symbool voor alleenstaand moederschap, aanvaarding van invaliditeit en de schoonheid van het lichaam. Alison: “Het is zo zeldzaam dat we handicaps in het openbaar zien, laat staan naakt, zwanger en trots. Ik voel me prima in mijn lijf.” De kunstenaar ziet het standbeeld als een voorbeeld van heroïek: “Ik wilde iemand tonen die ongunstige omstandigheden kan overwinnen om een nieuw leven te beginnen.” Hoewel hij zijn sculptuur meer ziet als een lofzang dan als een provocatie krijgt zijn werk toch flink wat tegenwind van traditionalisten.

KRACHT EN SCHOONHEID      
Bert Massie, voorzitter van de Disability Rights Commission complimenteert de kunstenaar omdat hij met het beeld laat zien dat de lichamen van mensen met een handicap kracht en schoonheid bezitten. Maar het beeld is omstreden, ook onder mensen met een handicap wordt er heel verschillend over geoordeeld. Op fora over handicaps was het een hot topic. Sommige forumbezoekers zien in Alison een heldin die aantoont dat mensen met een handicap net zo goed seksuele wezens zijn. Anderen zijn bang dat de boodschap niet zal worden begrepen door het grote publiek. Dat mag zo zijn, roepen anderen weer, maar is het juist niet een geweldig statement om een gehandicapte vrouw midden in de samenleving te plaatsen en daarmee aan te tonen dat dat nog steeds niet volkomen normaal is?

KLIM OOK IN DE PEN
Wat is jouw mening hierover? Heb jij een klassiek ideaalbeeld van lichamelijke schoonheid? Wil je reageren? Graag! Of misschien heb je een ander boek gelezen over een onderwerp dat je niet meer loslaat. Wij horen het graag! Per e-mail of laat een berichtje achter op de website.

Meer lezen over de controverse rond het beeld Alison Lapper Pregnant?
Bekijk Alison in levenden lijve!


REACTIES

Eigenhandig

Nico (16 apr 2013)
Ik heb een aantal jaren geleden alweer een documentaire over haar gezien, erg mooi! Ook hoop ik nog eens een kunstwerk van haar te kopen.
Marieke (16 feb 2012)
Het filmpje is echt inspirerend en bewonderenswaardig! Gaaf om te zien dat iemand zich niks aantrekt van haar/zijn beperking. Dat doe ik immers ook niet!

SCHRIJF EEN REACTIE

code
Klik hier als u de code niet kunt lezen.
Velden met een * zijn verplicht.
REËLLE TWITTERT
VOLG REËLLE